رهبر قنبری

کارگردان، فیلمنامه نویس

او عکس نمیگیرد نه با دوربین نه با نگاتیو و نه سه پایه، او از نور سخن میگوید، آنچنان که تاریکی های عکس هایش نیز به جسارت نور به فریاد می آیند،اگر چه می نماید که با کبریا کارش نیست اما زمینی ترین هایش نیز سر به آسمان می سایند؛

 

قلب او انگشت سباب هاش چشم او چون شبی پر ستاره، رنج را با صدای دکلانژورهایش پنهان م یکند. در هر پرسشی دیافراگمش نوری می تپد، سینه اش ابر است و بالش پر زبال پرندگانی که فردایش را به فراسوها میخواند والحمدالله.